رفــت از پیـشــم با اینکه میدونست خیلی دوسش دارم

غــم چشــمامــو ندیــدو رفتــو حالا منتــظرش مــن هــرشبــو بیـدارم

تنـهــا مــونـــدم آخه هیچکسی رو به جز اون که نداشتم

نـمیــدونــستــم واسش فرقی نداشت که باشم یا نباشم

بــی خبــر رفتـو واســم راهی نذاشت بجز اینکه بشینمو منتظرش باشــم

اون مــی رفــتـو نمیخواست پای حرفای دلم بشینه

نـمیــذاشتم کــه چشای خیسمو حتی یه لحظه ببینه

هیــچ حرفــی رو نتونستم که بهش بگموهمه حرفام موند توی این سیــنه

تــوی ایـن دنیــا یکی نیست که حال ِ دل من رو بپرسه

تــازه میــفهمــم که هرچی بد گفتن از این عشقا درسته

گریــه می کــردم پشت سرت تا نفهمی که قلب من از دوریت میخوره غصه

بــغــض ِ تو گـلوم سنگین شده از بس مونده تو سینم

توی آینه هــمــش چشمای قشنگشو اینجا می بینم

دیــگه هیچی نموند به جــز تنهایو شــبــو کاشکی بدونه داغــونــو غمگینم

میــخونـم بــدونـه دلم تنگ شده واسه اون زخم زبوناش

وقتی کــه به مــن میگفت حق با منه جای حرفی نمیذاشت

کــاش میفهمیـدم کــه نــه میمونه پیشمو نه میمونه پــای همه ی قولاش